Verdekkeme

Zijn wij mannen of muizen?

Men kan lang discussiëren of de demarches van Rechts volksverlakkerij zijn.  Of het softe gedoe van Links ons een samenleving heeft gebracht die niet werkt.  Maar los daarvan kan men niet anders dan een paar observaties maken wanneer men de kranten open slaat.  Men kan zich afvragen of de problemen die zich voordoen met onaangepast gedrag van sommige groepen allochtonen niet onze eigen schuld is.

Geschiedkundig gezien is België steeds de voetmat van Europa geweest.  Wanneer er gestreden moest worden tegen één van de buurlanden was het steeds België dat onder de voet gelopen werd.  Raar of zelden hebben we ons verzet.  Ik herinner mij verhalen over het verzet : de bezetter werd niet met open vizier bevochten, zelfs het oorlogsparlement wilde er niet aan om de inval te veroordelen.

Het politiek correcte denken van onze hogere klasse creëerde een perceptie dat België open en ruimdenkend was.  Jammer genoeg trok dat niet die mensen aan die een verrijking voor ons denken en handelen konden betekenen.  Het trok die mensen aan die deze "alles kan en alles mag"-mentaliteit zagen als een vrijgeleide om een kruistocht tegen onze westerse mentaliteit en cultuur te beginnen.

Het probleem stelt zich niet alleen in België maar in zowat alle Westerse en rijkere landen van Europa.  Groot Brittannië, met zijn verleden van multicult, krijgt nu af te rekenen met waanzinnige situaties waarbij inwijkelingen de wetten stellen die gelden om de autochtone bevolking te beknotten ten voordele van allochtone groepen.

De rijkdommen van het oude Europa trok gieren aan.  En die gieren gebruiken onze eigen liberale wetten om ons te onderwerpen.  Ze roepen vrijheid van godsdienst in om hun politieke wil door te drukken.  Ze roepen het recht in om hun cultuur te beleven en onze cultuur te onderdrukken.  Denk maar aan het verwijderen van het kruis op de mijter van Sinterklaas.  En wij laten het gebeuren.  Want als we ons durven verzetten tegen deze bezetting van geest en goed wordt ons onverdraagzaamheid en racisme verweten.

Iedereen heeft recht op een maximale ontplooiing van zijn of haar talenten.  Maar ook onze eigen mensen.  En dat wordt heel vaak vergeten!

Hoofddoekkiekens en ander gekakel

Het was een lange, hete zomer en dan heb ik het niet alleen over de soms tropische temperaturen waar wij van mochten genieten.  Na het initieel felle protest van de moslimgemeenschap tegen het hoofddoekenverbod in de athenea van Antwerpen en Hoboken, verwachtte iedereen dat we in september een opflakkering zouden zien.  Of moslima's en moslimouders gehoor zouden geven aan de ongehoorde oproep van iman Nordin Taouil was de hoofdvraag, maar ook hoever men wilde gaan om zijn zin door te drijven.

Dat ze vasthoudend zijn is een feit.  Burgemeester Patrick Janssens had hen een week de tijd gegeven.  En die week hebben ze ten volle gebruikt voor openlijk protest, maar ook voor guerilla tactieken : protesterende geloofsgenoten kwamen op de speelplaats de namen noteren van de meisjes die WEL zonder hoofddoek naar school wilden, anderen begonnen te schelden op meisjes die hun hoofddoek afzetten bij het betreden van de school.

Na een week vond Janssens het welletjes en verbood acties voor de schoolpoorten, dit voornamelijk om die meisjes, die het tot nu toe te riskant hadden gevonden om naar school te gaan, de kans te geven om hun opleiding te volgen.  Maar een groepje betogers stoorde zich niet aan dit verbod.  Meer zelfs, een belangrijke Antwerpse iman eiste dat het hoofddoekenverbod zou worden opgeheven.  U hoort het goed, eiste.

Voor iedereen die zijn grijze massa een klein beetje gebruikt is het al een tijdje duidelijk dat die hoofddoek nog weinig met geloof te maken heeft.  Het is vooral een politiek drukmiddel geworden dat, door misbruik te maken van de godsdienstvrijheid, wordt opgelegd aan zowel moslims als niet-moslims.  Wanneer katholieken zouden verplichten om in hun scholen een kruis rond de nek te dragen, zou het land te klein zijn.  Er zouden betogingen georganiseerd worden van noord tot zuid en van oost tot west.  Men zou "discriminatie" roepen en witte marsen organiseren.  Men zou eisen van onze politici dat zij zulk een flagrante inbreuk op de godsdienstvrijheid onmiddellijk en permanent zou bestraffen en onmogelijk maken.

Maar wat zien we?  Als het over moslims gaat, moeten we verdraagzaam zijn.  Hoewel het overgrote deel van de moslims in België ongetwijfeld hard hun best doen om zich aan te passen en hun leven op de rails te krijgen en houden, is er een kleine groep die zich manifest verzet tegen onze waarden.  Een betogende moslima verklaarde zonder schroom voor de camera's dat de hoofddoek hun manier was om zich af te zetten tegen onze westerse normen en waarden.  Zij als moslima voelde zich verheven boven deze cultuur en maatschappij die in haar ogen minderwaardig en schatplichtig is aan de islam, maar die haar wel van alle comfort voorziet en die het haar mogelijk maakt om zich vrij te uiten, dingen die waar ze in hun thuisland zelfs niet kan van dromen! 
En zij staat niet alleen in haar overtuiging.  Ook de grote iman, Taouil, die eigenlijk de partijen moet verzoenen en er voor zorgen dat zijn schapen (in deze zin bijna letterlijk te nemen) onze leefregels respecteren, deelt haar mening.  Hij riep dan ook openlijk op om meisjes thuis te houden en hen niet meer naar school sturen.  Daarmee doodt hij natuurlijk twee vogels tegelijk : de meisjes, die het nu aandurven om een opleiding te volgen zodat ze in staat zijn zelfstandig te leven, worden opnieuw achter het fornuis en de kookpotten gezet en dom gehouden... en hij heeft een precedent geschapen dat naar de toekomst toe een vrijgeleide is om alles te krijgen wat hij wil, hij hoeft het alleen maar te eisen.

Wat mij vooral opvalt in heel dit debat is het feit dat men - uit angst om als racist bestempeld te worden - zaken door de vingers ziet die men van zijn eigen bevolking niet zou tolereren.  Het gaat hier niet om dat hoofddoek of die moskee in sé, het gaat hier veel meer om het feit dat wij van moslims accepteren dat zij zich niet houden aan de regels, en dit alles in naam van een progressief en pluralistisch beleid.

Eigenlijk zou de geaardheid, religie, overtuiging of sexe van een persoon or organisatie totaal niet mogen meespelen in gelijk welke beslissing die de wetgevende, de inrichtende of de uitvoerende macht neemt.  Voor moslims moeten dezelfde wetten gelden als voor niet-moslims.  Niet meer maar ook niet minder.  Godsdienst als argument mag niet meespelen, daar zorgt normaal onze grondwet voor.  Maar meer en meer zien we dat in de omgang van onze overheid met de moslimbevolking in België, onze grondwet niet meer is dan een vodje papier dat door een duitse prins in 1830 ondertekend werd.

De Rondzendbrief Cooreman

De regering Van Rompuy lijkt vastbesloten om het asiel en migratiedossier te ontmijnen, maar zo te zien lukt dat niet echt.  Het instructievodje is een vodje voor het bloeden maar pakt het probleem niet structureel aan.  Daarom dat ik dan maar zelf een rondzendbrief de wereld in stuur.

Rondzendbrief ter voorkoming van ongewenste migratie en inwijking en ter bescherming van de zwakkeren

Volgens de Universele Rechten van de Mens heeft eenieder recht op een veilige leefomgeving, een menselijk inkomen en een gelukkige toekomst.  Een recht waar ik voor de volle 100 % achter sta.
Alleen staat er in die URM nergens dat Vlaanderen dat voor iedereen moet bekostigen.  Om de schaarse middelen zo effectief mogelijk aan te wenden, volgen hieronder enkele richtlijnen :

• Boer X heeft in land A een gezin en een geit.  Hij zou graag twee koeien hebben, zoals in land B.  Boer X heeft dus het recht om te verhuizen naar land B om daar te werken tot hij twee koeien kan kopen.  Boer X heeft bij dat werk geld afgedragen waarvan later zijn pensioen voor een stukje betaald kan worden en waarvan zijn kinderen naar een school kunnen gaan zodat zij later 100 koeien kunnen kopen. Hij draagt bij tot zijn eigen welvaart en die van ons land.
  Boer X dient correct gecatalogeerd te worden als een arbeidsmigrant en als dusdanig dient hij zich te houden aan de wetten en regels die gelden voor arbeidsmigratie.  Wanneer boer X echter onder een andere pretext naar ons land komt, wordt er vanuit gegaan dat hij zich moedwillig onttrekt aan het correcte statuut en verliest hij dus elk recht op regularisatie.
• Boer Y leeft in land C en heeft een vrouw en een geit.  Hij is echter niet van de zelfde ideologische strekking als de heersende meerderheid en omwille van dat feit is zijn vrouw en zijn geit al een paar keer verkracht.  Om het risico op gehandicapte kinderen te verminderen, besluit hij asiel aan te vragen in land B.
  Boer Y wordt gecatalogeerd als politieke vluchteling en asielzoeker.  Bij aankomst in land B wordt boer Y opgevangen in een asielcentrum waar zijn claim onderzocht dient te worden.  Indien hij nog geldige papieren heeft kan zulks makkelijker gebeuren.  In voorkomend geval zijn papieren zijn ingehouden door de heersende meerderheid in zijn land van herkomst dient hij te beseffen dat hij voor de volle 100 % moet meewerken met de ambtenaren die gaan proberen om hem een nieuwe toekomst te geven.
  Van boer Y wordt dus verwacht dat hij de taal zeer goed leert spreken.  Die heeft hij nodig om werk te vinden - de bedrijven in land B spreken namelijk geen bargoens.  Hij dient ook de gebruiken van het land te kennen en te onderschrijven voor hij wordt losgelaten op onze nietsvermoedende maatschappij en dient zich op regelmatige tijdstippen te melden om de vooruitgang in zijn dossier te bespreken.  Wanneer boer Y ten volle heeft meegewerkt, aantoont dat zijn kinderen naar school gaan en goede resultaten neerzetten, dat hij werkt en verankerd is in de gemeenschap, dan kan hem een verblijfsvergunning voor een bepaalde tijd worden verstrekt.  Bij overtreding van 's lands wetten of bij het niet-naleven van de voorwaarden (geen werk meer aanvaarden), wordt de verblijfsvergunning ingetrokken.

Aankomst in het land
Bij aankomst in land B worden alle immigranten en asielzoekers opgevangen in centra die hun claim onderzoeken.  Via communicatiebrochures in de landen van herkomst wordt erop gewezen dat de beste garantie op een snelle procedure een administratie op orde is.
De asielzoekers worden hier voorbereid op hun intrede in onze maatschappij en worden gewezen op hun rechten maar vooral hun plichten.  Zij worden ook gewezen op de straffen die er staan op het niet-naleven van de regels.
Wanneer de claim ontvankelijk is, wordt de asielzoeker toegewezen aan een LOI waar hij voorzien wordt van de hoogstnodige zaken (onderdak, eten, kleding...)  Vanuit het LOI dient hij doorgedreven taalcursussen en integratiecursussen te volgen en dient hij zich alle weken in verbinding te stellen met zijn contactpersoon voor de opvolging van zijn dossier.  Via zijn contactpersoon krijgt hij de mogelijkheid op tewerkstelling in één van de knelpuntberoepen. 

Wanneer er geen plaats is in de opvangcentra zullen de asielzoekers worden teruggestuurd.  In geen geval zullen nieuw aangekomen asielzoekers zonder begeleiding worden losgelaten op onze maatschappij.  Eventueel kan geprobeerd worden - in overleg met de buurlanden - of daar nog plaats is in hun centra.

Aanvraag afgewezen
Wanneer een asielaanvraag wordt afgewezen, dient men binnen de week het grondgebied te verlaten.  Men heeft het recht om vanuit het land van herkomst een nieuwe aanvraag in te dienen, maar men mag de grenzen niet meer overschrijden zolang er geen goedgekeurde aanvraag is.
Asielaanvragers die na een weigering onderduiken, zullen onmiddellijk en actief worden uitgezet wanneer zij bij een controle weer opgepikt worden.

Mensen die illegaal het land zijn binnengekomen maar nooit een aanvraag tot asiel hebben ingediend, worden beschouwd als zich te onttrekken aan de regelgeving van het gastland en zullen actief worden uitgezet wanneer zij bij controle worden opgepikt.

Chantage acties, zoals hongerstakingen, zullen bestraft worden met onmiddellijke actieve uitzetting.

Uitzonderingen
Vaste verankering in de gemeenschap : Deze uitzondering wordt niet langer weerhouden wanneer niet voldaan is aan bovenstaande criteria.  Deze uitzondering is alleen van toepassing wanneer de asielzoeker een aanvraag heeft ingediend en wanneer de aanvraag ontvankelijk is.

Schoolgaande kinderen : Deze uitzondering wordt niet langer weerhouden wanneer niet voldaan is aan bovenstaande criteria.  Deze uitzondering is alleen van toepassing wanneer de asielzoeker een aanvraag heeft ingediend en wanneer de aanvraag ontvankelijk is.

Onmenselijk lange procedure : Deze uitzondering wordt alleen weerhouden voor zover de aanvraag nooit is afgewezen.  Wanneer de aanvraag ontvankelijk is maar de diensten van de overheid onredelijk lang talmen met de verblijfsvergunning, wordt een vergunning verleend voor de periode van 6 maanden, op voorwaarde dat de asielzoeker kan aantonen dat hijzelf alles in het werk heeft gesteld om in regel te zijn.

Medische redenen : De uitzondering om medische redenen wordt beperkt tot de persoon die de medische redenen inroept en één begeleider.  De andere leden van het gezin zullen gewoon volgens de geldende procedures actief worden uitgewezen.  Wanneer de medische noodzaak niet langer bestaat, zullen de aanvrager en de begeleider eveneens actief worden uitgewezen.

Gezinshereniging
Gezinshereniging kan alleen voor die leden van het gezin die tot het kerngezin behoren.  Het kerngezin bestaat uit vader, moeder en kinderen.  In gevallen van polygame gezinnen zal de asielaanvrager één enkele partner en haar kinderen uitkiezen.  De bloedband met de moeder EN de vader moet bewezen worden.  Bij gezinshereniging geldt dat de aanvrager moet bewijzen dat hij in staat is om zijn gezin te onderhouden.  Hij dient dan ook te verklaren dat hij de eerste 10 jaar van zijn verblijf in het land alleen beroep kan doen op een basisverzorging bij arts of ziekenhuis.  Wanneer hij werkt dan zal hij - voor de periode dat hij gewerkt heeft tot aan zijn pensionering - een deel van zijn pensioen uitgekeerd krijgen.  Idem voor de partner die werkt.  Werkloosheidsvergoedingen worden slechts uitgekeerd in functie van het aantal gewerkte jaren.

Hereniging met familieleden uit andere dan het kerngezin zullen alleen kunnen wanneer de aanvrager een bewijs kan voorleggen dat hij kan instaan voor het onderhoud van deze familieleden.

Ik wijs er op dat bovenstaande procedure een eerlijke procedure is die ervoor zorgt dat mensen, die moeite willen doen om een nieuw leven op te bouwen, alle steun krijgen die ze verdienen en dat mensen, die willen profiteren van ons systeem van sociale zekerheid, geweerd worden.

Was getekend,
Marina Cooreman

Asielprobleem virtueel onoplosbaar

't is komkommertijd op de meeste redacties, maar één van de constanten is de problemen met asielzoekers.  De afgelopen twee jaar schoven de dames Arena en Turtelboom de zwarte piet door naar elkaar, met als gevolg dat iedereen verwachtingen heeft maar niemand weet wat ze doen moeten.

De toestand werd alarmerend toen vorige week Fedasil, dat instaat voor de opvang van vluchtelingen en asielzoekers, zijn deuren sloot.  Prompt schoot Arena uit haar sloffen en gebood de directeur desnoods zelf achter den toog te gaan staan.  Een hoopje asielzoekers maakte van de gelegenheid gebruik om via de rechter een opvangplaats af te dwingen, en die bietekwiet gaf hen gelijk in plaats van zijn gezond verstand te gebruiken.  Maar misschien mag men van rechters niet verwachten dat ze rekening houden met de werkelijkheid, zij focussen zich enkel op de lettertjes uit de Code Napoléon.

Het asielprobleem is geen nieuw probleem.  En het is een probleem dat we zelf geschapen hebben.  Met zelf bedoel ik uiteraard niet U en ik, maar wel de hoge heren en dames in de Wetstraat die heiliger dan de Paus wensten te zijn of socialer dan Lenin.  Hadden zij van in 't begin duidelijke criteria opgesteld struikelde je nu niet op elke hoek van de straat over een bundeltje fortuinzoekers die de situatie verkeerd hebben ingeschat.

Want wat is de werkelijkheid dames en heren?  België's reputatie als land van Melk en Honing is gekend tot ver buiten onze landsgrenzen.  Daar doen de wildste verhalen de ronde : in België heeft iedereen twee auto's en een groot huis en moet ge niet werken want ge krijgt daar alles van de regering.  België is één van de rijkste landen in de wereld en ze delen daar alles uit aan iedereen die dat vraagt.  In België kan je gewoon een rechtzaak aanspannen en je wint daar altijd.

Kan je het die arme sloebers kwalijk nemen dat ze hun kans wagen om ook een deel van de koek te bemachtigen? Nee, eigenlijk niet.  Maar je kan het onze regering WEL kwalijk nemen dat ze die mensen niet onmiddellijk uit hun droom helpen.  In tegendeel, die droom wordt alle dagen in stand gehouden door berichten in de pers over asielzoekers (zelfs uitgewezen) en sans papiers die de overheid met heel veel succes afpersen. 

De excuses waarom het nog niet tot een éénduidige richtlijn is gekomen, kennen we allemaal : bilaterale akkoorden, europese wetgeving, CGKR, twee ministers die elkaar tegenwerken....  Maar ik heb nog geen enkel excuus gehoord om zowel de asielzoekers als onze eigen bevolking te helpen.

Eerst en vooral moeten die dossiers op één kabinet behandeld worden zodat die twee vechttrienen de boel niet kunnen blokkeren.  Daarna moet een zorgvuldige en eerlijke evaluatie gemaakt worden van de situatie.  Moeilijk is dat niet, er zijn veel meer asielzoekers dan opvangplaatsen.  Dat wil dus zeggen dat er criteria moeten komen zodat de asielzoekers die in aanmerking komen geholpen kunnen worden en diegenen die dat niet zijn een retourtje krijgen.  Tegelijkertijd moet er een aanpassing komen van de wetgeving terzake zodat uitgeprocedeerde asielzoekers niet om de haverklap ons justitieel systeem bezwaren met zaken die eigenlijk nooit voor de rechtbank moeten gebracht worden. 

En er moet werk gemaakt worden van een effectief uitwijzingsbeleid.  Want hoe kan je anders die mensen helpen die het nodig hebben?  Hoe kan je anders genoeg middelen overhouden om mensen die voldoen aan de criteria effectief te helpen met het weer op de sporen zetten van hun leven?  En hoe ga je anders aan je geldschieters - ja, dat is U en ik - verklaren dat je weer eens geld nodig hebt zodat een ander er schoon weer mee kan spelen.

Als je je eigen winkel op orde hebt dan hoeft Europa zich niet meer in de zaak te mengen.  Trouwens, dit is weer een argument om het asielbeleid op Europese schaal aan te pakken, zodat niet steeds dezelfde landen kreunen onder de last van fortuinzoekers terwijl anderen aan de zijlijn staan en commentaar geven.  En wat die bilaterale akkoorden betreft, die kunnen herzien worden.  En die moeten mijns inziens grondig herzien worden zodat ze kunnen aangepast worden aan de reële situatie.

Maar waarschijnlijk is dit te simpel voor de excellenties.  Want als het systeem functioneert, waarmee moeten ze zich dan nog profileren?

deredactie.be: "Regering creëert structurele humanitaire nood".

Illegalen zonder grenzen

Het circus met de illegalen trekt verder.  Na eerst de VUB en een aantal kerken gegijzeld te hebben, besloten ze woensdag om een gebouw van het sociaal secretariaat van group S in Brussel te bezetten.

De eigenaar was niet zo blij met zijn onvoorziene gasten en vorderde via de rechter het bevel om het pand tegen deze ochtend te ontruimen.  En in plaats van braafjes te vertrekken, eisen ze - ja, U hoort het goed - zoals vanouds verblijfsvergunningen.

Deze mensen zijn met niks in orde.  De dienst vreemdelingenzaken krijgt er grijze haren van, want ze veranderen om de haverklap de reden waarom ze hier als illegaal geld van ons komen eisen.  Dacht U dat ze het gewoon kwamen vragen?  Nee hoor, vragen is uit de mode... eisen moet je doen!
De meesten komen gewoon uit landen waar geen gevaar bestaat dat hun grondwettelijke rechten geschonden zullen worden.  Maar toch hebben ze geen papieren en zijn ze aan het geld gekomen om hier de overheid te komen afpersen. 

Ik twijfel er niet aan dat er tussen deze grote groep weldegelijk mensen zitten die het moeilijk hebben in eigen land, die daar met recht en reden zijn vertrokken uit angst voor hun eigen veiligheid.  Er zitten zeker mensen tussen van wie de papieren door de overheid zijn ingehouden, al dan niet om politieke of ideologische redenen.  En het is dan ook ontzettend jammer dat deze mensen in mensonterende omstandigheden moeten leven.

Maar de grootste groep komt gewoon profiteren van onze sociale zekerheid.  Onder hen zijn er heel wat die nooit een aanvraag tot regularisering hebben ingediend en die hun kans nu schoon zien om de staat af te persen want ze zijn toch oh zo arm en oh zo het slachtoffer van de stoute Belgische regering die hen geen centen wil geven.  Ik vraag me trouwens af waarom deze hongerstakers, die gewoonlijk van islamitische strekking zijn, toch steeds in onze katholieke kerken trekken.  Waarom trekken ze niet in bij de lokale iman?  Of is die niet zo happig op zijn ongenode gasten?

Als ze hun zin niet krijgen gaan ze hongerstaken.  Of tenminste toch iets wat daarvoor moet doorgaan.  Want hoewel ze geen boterhammekes met choco of kaas eten, doen ze zich de ganse dag te goed aan fruitsappen die tsjokvol vitamientjes zitten.  Of dacht u nu werkelijk dat ze alleen op water in leven bleven?  Vraag maar eens aan de hongerstakers van Ulster hoe lang je het uithoudt op water alleen? 

U gelooft me niet?  Kijk dan maar eens naar de beelden op youtube.  Ik kan niet met zoveel energie rechtspringen bij het horen van goed nieuws als ik 71 dagen niet gegeten heb hoor.  U wel?

Als Van Rompaey echt iets wil doen voor de illegalen, dan zorgt hij ervoor dat het kaf van het koren te scheiden is.  Dan zorgt hij er ook voor dat diegenen die hulp nodig hebben ze onmiddellijk krijgt en dat wie onze staat probeert af te persen op het eerste vliegtuig terug wordt gezet, ZONDER zakcentje.  En als Europa hier dwars over wil gaan liggen stel ik voor dat die excellenties in hun ivoren torens eens een paar illegalen onderdak geven in hun garage.  Es curieus hoe lang dat gaat duren.

Wat mij betreft mag iedereen die het moeilijk heeft hulp vragen EN krijgen.  Maar de profiteurs moeten eruit. 

Wanneer gaan al die geitenwollensokken, die zich nu in de doeken laten doen door deze profiteurs, hun ogen eens open doen?

De Standaard Online - Sans-papiers in gebouw Groep S weigeren te vertrekken.

Open brief aan Nordin Taouil, voorzitter van de Moslimraad

Beste meneer Taouil,

U maakt het wel erg bont de laatste tijd nietwaar?  Als voorzitter van de moslimraad is het  uw taak om ervoor te zorgen dat wij - de autochtonen en oorspronkelijke inwoners van dit land, vreedzaam kunnen samenleven met de moslims, die een recentelijke aanvulling zijn van onze bevolking.  Vreedzaam samenleven wil zeggen dat U er - als opperste moslim in dit land - voor dient te zorgen dat de Moslims onze wetten kennen en zich ernaar gedragen.  Het is niet aan de moslims, die nieuwkomers zijn hier, om de autochtone bevolking hun regels en wetten op te dringen. 

U bent naar hier kunnen komen, en U kunt hier leven met uw kinderen, kleinkinderen, ooms en tantes tot in het zevende knoopsgat en grootouders, omdat wij zo goed zijn om dat toe te laten.  En omdat wij zo goed zijn om daar de kosten voor te dragen.  Nergens is het een universeel recht om bij gezinshereniging de kosten te verhalen op de gastheer.  Maar wij blijven vriendelijk en willen jullie allemaal een nieuwe start geven.  En hoe bedankt U ons?  Door ons te bedreigen, door rechten op te eisen die u in uw geboorteland niet hebt, door ons verbaal te beledigen en vals te beschuldigen.  Door discriminatie in te roepen voor de onwil van een groot deel van uw geloofsgenoten om zich te educeren, zich te houden aan onze wetten, te werken, te integreren.

Bij uw laatste wapenfeit - de oproep aan moslim ouders om hun kinderen vanaf september niet meer naar school te laten gaan - hebt U de wet overtreden.  U hebt ouders aangemoedigd om zich niet aan onze Belgische wetten te houden.  Deze wetten zeggen dat elk kind schoolplichtig is tot zijn 18 jaar.  U eist dus van uw geloofsgenoten dat ze zich blootstellen aan vervolging.  En de straf voor het niet naleven van de leerplicht is hier de intrekking van de kindervergoeding.  Maar ongetwijfeld, Meneer Taouil, zal U dan weer discriminatie roepen want ouders hun recht op kindervergoeding is heilig.  Het zal niet in uw boze hoofd opkomen dat U schuldig bent aan het feit dat deze ouders het nu zonder extra geld moeten doen.  Want U hebt tenslotte opgeroepen om de wet te overtreden.  Mogen deze ouders dan allemaal bij u komen aankloppen voor een bijpassing?

Of was het uw bedoeling om deze moslimmeisjes, die duidelijk werk willen maken van hun opleiding om zo alle kansen op een degelijke job veilig te stellen, te muilkorven en te verbannen naar de achterkeukens van hun familie?  Want als ze niet naar school mogen, kunnen ze ook geen diploma's halen en geen job vinden.  Weet U, Meneer Taouil, dat het UW schuld zal zijn wanneer zij niet slagen en geen werk vinden.  En niet de schuld van de oorspronkelijke inwoners van dit land.

Hebt U er verder ook wel eens bij stilgestaan dat U van ons - een seculier land met christelijke achtergrond - dingen eist die zelfs in een moslimsamenleving niet mogen.  In Marokko en Turkije mogen deze meisjes ook niet met een hoofddoek op naar school.  Waarom eist U dat recht hier dan wel op?
Verder hoor ik u ook steeds maar weer spreken over RECHT.  Van U heb ik nog nooit het woord PLICHT gehoord.  Oh ja, wel wanneer het de PLICHT is van de Belgische staat om jullie in de watten te leggen.  Oh ja, wel als je de plichten van de overheid en van de meerderheid in België ten opzichte van uw volksgenoten in de verf zet.  Maar niet wanneer het gaat over de PLICHT van uw geloofsgenoten om vreedzaam samen te leven volgens de geldende wetten van de samenleving, de rechtstaat en de ethiek.  Want dan moeten wij plots rekening houden met jullie wensen en jullie eisen.  Terwijl er met die van ons door jullie totaal geen rekening gehouden wordt.

Meneer Taouil, U verzaakt aan de belangrijke taak die U is toevertrouwd.  U misbruikt uw functie om verdeeldheid en haat te zaaien.  U stelt zich vijandig op tegen die mensen die jullie de vrijheid hebben gegeven om zonder vrees op vervolging en gevangenisstraf je godsdienst te belijden.  En tegelijkertijd maak je die mensen bevreesd die volgens hetzelfde recht HUN eigen godsdienst belijden.  Want weet U, Meneer Taouil, godsdienst zit tussen je oren, niet in je kleren.  Godsdienst, of de manier waarop je God eert, is een persoonlijke belevenis.  Het hoofddoek, dat nu afgedwongen wordt als een deel van hun entiteit, hun persoonlijke godsdienstbeleving, mag alleen gedragen worden waar het andere mensen die andere godsdiensten aanhangen, niet stoort.  En het hoort zeker niet thuis in een school, waar de kerntaak is LEREN en kennis bijbrengen.  En wanneer die godsdienstbeleving via dat hoofddoek de kerntaak in de weg staat, dan is het de PLICHT van iedere schooldirectie om daar paal en perk aan te stellen.  Net zoals vele schooldirecties pokemonkaarten geband hebben van tussen hun muren omdat het de opname van kennis belemmerde. 

Meneer Taouil, het zal u waarschijnlijk verbazen, maar wij - autochtonen - hebben ook rechten.  Ook wij hebben recht om onze kinderen naar school te sturen waar zij in vrijheid kunnen studeren zonder belaagd, bedreigd en beangstigd te worden door uw geloofsgenoten.  Ook onze kinderen hebben recht om zich 's zomers, wanneer het warm is, luchtig te kleden zonder voor hoer uitgemaakt te worden.  Sinds wanneer is de persoonlijke kledingkeuze van de moslima belangrijker dan die van onze autochtone meisjes?  Sinds wanneer zijn onze regels, verlangens en verzuchtingen ondergeschikt aan een godsdienst - of eigenlijk moet ik zeggen doctrine - die de onze niet is maar die ons wel beperkt in onze persoonlijke vrijheid?

Ik hou U persoonlijk verantwoordelijk voor de uitwassen in uw samenleving.  Want als hoofd van de moslims is het UW taak om ervoor te zorgen dat de nieuwkomers zich houden aan onze regels en wetten.  Ik hou U persoonlijk verantwoordelijk voor alle gewelddaden, moorden, diefstallen, ... ja zelfs drugsdelicten (of dacht U dat een Moslim zich daar niet aan bezondigde) die uw geloofsgenoten pleegden in naam van Allah, want Allah zegt dat alle ongelovige honden schatplichtig zijn aan de zuivere moslim.  Ik hou U persoonlijk verantwoordelijk voor het ruïneren van de kansen op een succesvol leven van die moslimmeisjes die hun talenten willen ontwikkelen maar dat onder sociale druk van een maatschappij die niet geëvolueerd is, niet kunnen.

Ik hou U, Meneer Taouil, verantwoordelijk voor het feit dat er een geweldige kloof bestaat tussen de moslimbroeders en de autochtone bevolking.  Want het was net uw taak om te zorgen dat die kloof gedicht werd.  In plaats daarvan hebt U zelfs alle bruggen om naar de overkant te geraken, opgeblazen.

Kan U nog rustig slapen 's nachts, Meneer Taouil?

Met vriendelijke groeten
Marina Cooreman

Schrijnend maar moeilijk

Gisteren werd er betoogd aan het gesloten asielcentrum 127bis in Steenokkerzeel tegen het verblijf van kinderen in gesloten instellingen.  Sinds oktober 2008 worden gezinnen met minderjarige kinderen niet meer ondergebracht in gesloten centra maar in terugkeerwoningen (what's in a name!).

Volgens de Beweging voor Kinderen zonder Papieren is zo'n opsluiting schadelijk voor hun geestelijke ontwikkeling.  Ik kan zulks volledig begrijpen.  Maar is de Belgische staat hiervoor verantwoordelijk?  Wat willen ze dan?  Dat de kinderen worden weggehaald bij hun ouders om ondergebracht te worden in een tehuis of een opvanggezin?
De meesten van die gezinnen met minderjarige kinderen in 127bis arriveerden op de luchthaven van Zaventem zonder papieren en vroeg er asiel aan.  De vluchten waarmee ze naar België kwamen kosten iets meer dan 5 € dus onbemiddeld zijn ze niet, zeker niet als je ziet dat zo'n familie toch al snel uit 5 à 6 leden bestaat. 

Ik begrijp dat het in sommige landen niet voor de hand ligt om het land uit te geraken met geldige papieren.  Maar het is een feit dat veel dossiers, die door Vreemdelingenzaken behandeld worden, zo lek zijn als een mandje.  Van vele gezinnen wordt vermoed dat ze weldegelijk papieren hadden maar ze expres hebben weggegooid omdat je zonder papieren hier gemakkelijk kan blijven wegens minder administratieve rompslomp.

In plaats van de Belgische staat met de vinger te wijzen zou men er beter aan doen om het gedrag van de ouders in vraag te stellen.  Iemand die echt inzit met het lot van zijn kinderen sleept hen niet half de wereld door om in het land van melk en honing de hand te gaan ophouden om te leven uit de korf des overvloeds.

Dat het asielbeleid in België, maar ook in de rest van de EU, dringend aan herziening toe is, is een feit.  Nieuwkomers moeten op voorhand zeer goed weten wat de gevolgen zijn van hun vlucht naar het Westen.  Ze moeten weten dat er hier een tegenprestatie verwacht wordt van hen.  Ze moeten ook weten dat er regels verbonden zijn aan een asielprocedure en dat die gevolgd moeten worden.  En dat een negatief advies niet inhoud dat je de staat moet gijzelen door allerlei chantagemiddelen.

Wij zijn te braaf.  Als groeperingen als Kinderen zonder Papieren willen dat we geen kinderen meer in verzekerde bewaring zetten BIJ hun ouders, dan zullen de gevolgen zijn dat er NIEMAND meer op het grondgebied wordt toegelaten, tenzij de asielaanvraag een gunstig gevolg kent.

De Standaard Online - Betoging tegen opsluiting kinderen in asielcentrum 127bis.

Nederland dringt tweede nationaliteit op

In Nederland is beroering ontstaan toen bleek dat ambtenaren van de burgerlijke stand ongevraagd de dubbele nationaliteit toekenden aan kinderen die geboren werden uit een Marokkaanse of Turkse moeder.  Daarmee voeren ze een nieuwe Marokkaanse wet uit.

Deze registratie van de tweede nationaliteit - vooral voor kinderen uit gemengde relaties - wordt hoe dan ook uitgevoerd door het gemeentepersoneel, ongeacht of de ouders dit nu willen of niet.

Eerder was er al opschudding - ook in ons land - toen bleek dat bij registratie van een kind waarvan één van de ouders Turks of Marokkaans is, de ouders een door Marokko goedgekeurde lijst met Arabische namen onder de neus geschoven kregen.

Integratie??? Hoezo!

Elsevier.nl - Politiek - Tweede Kamer: Stop registratie tweede nationaliteit.