Vanmorgen op de radio : SABAM verplicht kinderkribbe's en onthaalmoeders om hun bijdrage te betalen voor de muziek die ze spelen voor de kindjes. En in het verlengde daarvan voor de muziek die ze opzetten terwijl ze de kindjes verzorgen, want de kindjes kunnen daar mee naar luisteren en de kindjes brengen centen op, dus.... betalen maar weer!
SABAM beroept zich op één enkel feit : als je tijdens een commerciële activiteit muziek draait, moet je betalen aan hen. Of de grenzen van de redelijkheid daarbij overschreden zijn maakt niet uit.
Het is mij een raadsel waarom SABAM nog steeds een legale onderneming
is. Het is al langer dan vandaag bekend dat de organisatie de geïnde
sommen niet doorstort aan de muzikanten. Componisten, waarvan de
platenfirma is aangesloten bij SABAM, mogen zelfs geen muziek gratis
ter beschikking stellen.
Kan het nog absurder?
Ja, een architect die in zijn woonkamer wel eens klanten ontvangt, wordt aangemaand door deze maffia om rechten te betalen voor de muziek die daar gespeeld wordt.
Een verkoper, die af en toe een klant meeneemt in zijn auto, moet betalen voor de CD's die opstaan tijdens dit vervoer.
Een jeugdvereniging die een fuif organiseert en daarbij muziek speelt. Ze vragen daar inkom, maar dat is om hun interne kas te spijzen. Dit kan bezwaarlijk aanzien worden als een commerciële activiteit aangezien het totaal van de inkomsten lager ligt dan dat van de totale uitgaven.
Speelt SABAM het spel eerlijk? Nee, driewerf nee. Ten eerste eisen ze bijdragen voor artiesten die ze niet vertegenwoordigen. Ze rekenen een forfait aan, en als daar dan artiesten bijzitten die niet in hun korf zitten dan is dat pech voor die artiesten. Of voor diegene die gepluimd wordt. Want... geef je een feestje met muziek van artiesten die niet aangesloten zijn - moeilijk want SABAM geeft niet vrij welke artiesten in hun korf zitten - dan betaal je TOCH nog een bijdrage.
Wordt de pot eerlijk verdeeld onder artiesten? Nee, dit gaat volgens airplay in heel het gebied van SABAM. Maw, Britney en 50 cents krijgen het leeuwendeel wat hen NOG rijker maakt. De Fikskes en Laura Lynn krijgen niks.
Komt daar nog eens bij dat de organisatie een complete chaos is. Brieven en mails worden niet beantwoordt. Sterker nog, ze zijn zelfs niet traceerbaar binnen de organisatie. Telefoons met klachten komen steevast bij de verkeerde terecht. Controle op de uitgevoerde muziek is er niet. Controle op de uitbetalingen al helemaal niet.
SABAM is een corporatistische draak die in onze huidige technologische wereld geen bestaansrecht meer heeft. Zelf zijn eigen leden klagen steen en been. Het dient de belangen van een aantal grote muziekcorporaties die zichzelf in stand willen houden, ongeacht of ze nog klanten hebben of niet. Het is net als bij een aantal intercommunales : wanneer de winst daalt, mogen de gebruikers meer betalen voor hun dienst.
En wat meer is, de roep naar meer transparantie is nog steeds niet doorgedrongen in de kantoren aan de Aarlenstraat. Men kan zich afvragen wie deze organisatie de hand boven het hoofd houdt.
De Standaard Online - Sabam ontkent dat het onthaalouders wil doen betalen voor muziek.
