Het leest als de titel van een nieuwe Nero. De inhoud past echter meer in een "Rode Oortjes" album. Wat gebeurde er?
Pieter De Crem, onze CD&V excellentie die zich sinds de laatste regeringsvorming onledig houdt met het hervormen van onze nationale strijdkrachten, was in New York met zijn delegatie. Het moet zijn dat hij zich daar verveelde want hij besloot om een stapje in de wereld te zetten. Eén van zijn adjudanten maakte gebruik van zijn avondje vrij om eens poolshoogte te gaan nemen in een Belgisch café. Na een paar glaasjes geestrijk vocht stortte hij zijn hart uit bij een rondborstige Belgische serveuse die haar oor bereidwillig te luisteren legde.
Nu blijkt die dame er - buiten serveren - nog een tweede bezigheid op na te houden, namelijk bloggen. En zeg nu zelf, als je iets interessants tegen komt dan blog je daarover. Dat leest alleszins vlotter dan het recept van een nieuwe cocktail. Dus deze dame verhaalt zonder schroom over de uitlatingen van Crembo's adjudant.
Tot haar niet geringe verbazing wordt ze een paar dagen later op staande voet ontslagen door haar werkgever. Reden : het kabinet van De Crem had hem de mantel uitgeveegd over de extra-curriculaire activiteiten van zijn personeel en had geëist dat de baas gepaste maatregelen nam.
Crembo's krulletjes kregen nog een extra slag toen hij hoorde van de indiscreties van de serveuse. Hij ontkende in alle toonaarden dat dit telefoontje van zijn kabinet kwam want zoiets zou hij noooooooit doen. Maar kijk, al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel. Vanmorgen las ik in de krant dat onze minister van Landsverdediging (wat een toffe titel, vind u ook niet?) had toegegeven dat er iemand had gebeld. Hij ontkent echter dat het ontslag werd geëist van de desbetreffende dame.
In één adem gaf hij ook zijn mening ten beste over de vrijheid van mening. Bloggen was volgens hem toch wel een gevaarlijk fenomeen, want stel je voor - iedereen kan zomaar schrijven wat hij of zij denkt. Iedereen kan zo maar zijn geheimen aan de grote klok hangen en daar kan hij - voorlopig - niks tegen doen. Volgens hem moet daar dringend beraad over komen. Hoort U hem komen?
Crembo ziet blijkbaar geen brood in censuur. Censuur is iets dat we sinds de inquisitie in België niet meer gekend hebben. In dit land mag en kan je nog altijd zeggen en schrijven wat je wil. Dat daar regels aan verbonden zijn is logisch. Want jou vrijheid om te zeggen of te schrijven wat je wil, eindigt daar waar je de vrijheid van een ander inperkt. Daar is in de Belgische wetgeving rekening mee gehouden, want als je vindt dat je het onderwerp bent van spot, smaad of eerroof kan je een klacht indienen tegen de wilde schrijver. Het gerecht oordeelt dan of die klacht al dan niet gegrond is.
Crembo wil echter verder gaan dan dat. Hij wil de vrijheid van mening aan banden leggen. Hij wil op voorhand aangeven waarover geschreven en gesproken mag worden, en waarover niet. De krantenredacties zullen dat niet echt in dank afnemen. Het is namelijk hun taak om nieuws te brengen. En als dat nieuws is dat De Crem onnodig geld van de belastingbetaler verbrast omdat hij zich verveelt in Brussel, of dat zijn secondant zich laveloos zuipt in één of andere bar, dan zijn zij gerechtigd dat te brengen.
Of is De Crem alleen pissig als het onderwerp van gesprek zijn eigen persoon is? Het is genoegzaam bekend dat Pipo De Crem absoluut geen kritiek kan verdragen. Menig volksvertegenwoordiger die hem op de rooster legde zal dit kunnen getuigen. Ik stel voor dat De Crem zich dan ook beperkt tot zijn portefeuille. Dat hij nog maar wat soldaatje speelt en de persvrijheid aan een ander laat.
